شعار سال 97 حمایت کالای ایرانی است و این سال سوم است که مقام معظم  رهبر ی بر حمایت و  تولید کالایی ایرانی تاکید میکنند و به عنوان یک شعار هر سال عنوان میکنند. 

و بیش از چندین سال است در سخنرانی هایشان  از جنگ اقتصاد برای مسئولین ، نخبگان وتوده  مردم نام بردند. و این برای ما یک آگاهی و نیز با شعار سال نشان دادن مسیر حرکت برای پیروز در جنگ اقتصادی است.

ایا تاکنون به این فکر کردید چرا سه سال متحوالی شعار و حتی برخی از کلماتش مقام معظم رهبری چرا شبیه هم هستند؟

 به راحتی می توان جوابش را در عملکرد خودمان برای تحقق شعار سال بدانیم.

چقدر در خرید بر  روی کشور سازنده کالا یعنی ایران تاکید میکنیم؟ 

چقدر مردم رادعوت به خرید کالای ایرانی میکنیم؟        

تبلیغات یکی از موضاعات مهم در معرفی کالا ، شخص و یا هر چیزی است، بیشتر کالای خارجیبه این صورت برند می شود در حالی که ممکن است تفاوت چندانی با کالایی داخلی نداشته باشد.

 موضوع دیگر حمایت مسئولین برای ارتقا کیفیت کالا است حالا مسولین ما در ایران چه اقداماتی انجام دادنده اند؟

 نکته مهم دیگر حمایت مردم یک کشور از کالای کشورشان است و مردم نقش به سزایی در این زمینه ایفا میکنند به سسب اینکه یک جامعه از توده مردم تشکیل شده و بعد منصب و جایگاه ها به وجود می آیند؟

مردم باری دیگر باید بیایند در این جنگ اقتصاد جهاد کنند و با پیروزی در این جنگ  دنیا را شگفت زده کنند 

قدم اول به فروشند بگوید:

فقط ساخت ایران

و بیش از چندین سال است در سخنرانی هایشان  از جنگ اقتصاد برای مسئولین ، نخبگان وتوده  مردم نام بردند. و این برای ما یک آگاهی و نیز با شعار سال نشان دادن مسیر حرکت برای پیروز در جنگ اقتصادی است.

ایا تاکنون به این فکر کردید چرا سه سال متحوالی شعار و حتی برخی از کلماتش مقام معظم رهبری چرا شبیه هم هستند؟

 به راحتی می توان جوابش را در عملکرد خودمانبرای تحقق شعار سال بدانیم.

چقدر در خرید بر  روی کشور سازنده کالا یعنی ایران تاکید میکنیم؟ 

چقدر مردم رادعوت به خرید کالای ایرانی میکنیم؟        

تبلیغات یکی از موضاعات مهم در معرفی کالا ، شخص و یا هر چیزی است، بیشتر کالای خارجیبه این صورت برند می شود در حالی که ممکن است تفاوت چندانی با کالایی داخلی نداشته باشد.

 موضوع دیگر حمایت مسئولین برای ارتقا کیفیت کالا است حالا مسولین ما در ایران چه اقداماتی انجام دادنده اند؟

 نکته مهم دیگر حمایت مردم یک کشور از کالای کشورشان است و مردم نقش به سزایی در این زمینه ایفا میکنند به سسب اینکه یک جامعه از توده مردم تشکیل شده و بعد منصب و جایگاه ها به وجود می آیند؟

مردم باری دیگر باید بیایند در این جنگ اقتصاد جهاد کنند و بار دیگر کشور ایران با پیروزیث در جنگ اقتصادی دنیا را شگفت زده کنند 

قدم اول به فروشند بگوید:

فقط ساخت ایران

و بیش از چندین سال است در سخنرانی هایشان  از جنگ اقتصاد برای مسئولین ، نخبگان وتوده  مردم نام بردند. و این برای ما یک آگاهی و نیز با شعار سال نشان دادن مسیر حرکت برای پیروز در جنگ اقتصادی است.

ایا تاکنون به این فکر کردید چرا سه سال متحوالی شعار و حتی برخی از کلماتش مقام معظم رهبری چرا شبیه هم هستند؟

 به راحتی می توان جوابش را در عملکرد خودمانبرای تحقق شعار سال بدانیم.

چقدر در خرید بر  روی کشور سازنده کالا یعنی ایران تاکید میکنیم؟ 

چقدر مردم رادعوت به خرید کالای ایرانی میکنیم؟        

تبلیغات یکی از موضاعات مهم در معرفی کالا ، شخص و یا هر چیزی است، بیشتر کالای خارجیبه این صورت برند می شود در حالی که ممکن است تفاوت چندانی با کالایی داخلی نداشته باشد.

 موضوع دیگر حمایت مسئولین برای ارتقا کیفیت کالا است حالا مسولین ما در ایران چه اقداماتی انجام دادنده اند؟

 نکته مهم دیگر حمایت مردم یک کشور از کالای کشورشان است و مردم نقش به سزایی در این زمینه ایفا میکنند به سسب اینکه یک جامعه از توده مردم تشکیل شده و بعد منصب و جایگاه ها به وجود می آیند؟

مردم باری دیگر باید بیایند در این جنگ اقتصاد جهاد کنند و بار دیگر کشور ایران با پیروزیث در جنگ اقتصادی دنیا را شگفت زده کنند 

قدم اول به فروشند بگوید:

فقط ساخت ایران

باید همیشه یادمان باشد آدمها داری فطرتی پاکی هستند، آدمها خوب هستند، و اگر اشتباهی میکنند از سادگی، عدم شناخت و یا قضاوت زود گذرشان است.

چه کسی راست میگوید

کسی که بد نگویید کسی که خوبی را به یاد آورد ما آدمها دوست داریم بیشتر از همه بدانیم ولی آیا واقعا میدانیم.
چه اشکالی دارد ما خودمان را آدم معمولی بدانیم

ما همه چیز را نمیدانیم

گاهی بر مسند قضاوت مینشینم. ما آدمها بدی نیستم تنها دلیلش این که واقعا نمیدانیم و روی سادگی فکر میکنم و آن را بیان در نهایت حکم میدهیم

ما آدمها همین اشتباه میکنم بعد دنبال حقمان از خدا هستی.
خب خدا حق دیگران را هم از ما میگیرد که تو یادت نیست

بازهم روز تولدت آمد ولی خودت نیامدی

دل به چه بستیم یا که

که یادمان رفته تو باید بیایی

ما که نه آبروی نداریم، نه قلبی پاک.

حداقل آقا به خاطره خوبانت، شهدا، شهدا مدافعین حرم بیای.

و آقا بیا ما را از ظلم بی داد، از سند های چون 2030، از برنامه‌های نافرجام، اسلام ستیزان، آخوندها انگلیسی، موش های کثیف صهیونیست، وهابی منجوس ال سعودی، داعشی تکفیرخلاصه از دست دشمنانت نجات بده.

آقا بیا دیگر طاقت نداریم.

برای حداقل تسکین اضطرابت که از جانب ماست بیا.

آقا بیا، صاحب زمانم بیا، یوسف زهرا بیا

??????????????

هنگامی که یک چیزی مانند یک استخوان یا بدتر, یک زخم زبان بغض میشود راه گلویت را میگرد و دنبال یک گوش فقط یک گوش که تو بگویی و او فقط گوش کند میگردی اما….
گاهی احساس میکنی در بیابانی تنها زندگی میکنی خالی از سکنه خالی از آدمیان. 
شاید هم من آنقدر در خود غرق فریفته شدم که دیگر هیچ کس در کنارم نیست، شاید هم بلد نیستم میان آدمها زندگی کنم، شاید هم زندگی آدمیان چیزی برای جلب نظر م ندارد.
اره من بلد نیستم میان آدم ها زندگی کنم آخر آنها زندگیشان توام است با نبودن با عدم. 
وقتی تو.هستی خدا چرا دل به نبودن بسپارم.
پس چه بسا در میان کاورم پنهان و دلم را به خدایم میسپارم و برای تسکینم لحظه ای را بر قبر شهدا مینشینم . 
حالا بگذار بگویند، تو از آن ورم بوم افتادی جای در میان ما نداری در کاورت پنهان شو.
بگذار چادرمرا با کاور قیاس کند. 
بگذار این دل را بشکنند و بشکنند. 
بگذار کسی به خاطره بند پ کارهایم را نبیند. 
بگذار در تنهایی بمانم.
آنان هم در نهایت تنها هست.
من که از حضرت محمد ص بالاتر نیست که با آن هم صداقت و محبت تنها بود یا امام زمانم که هر ثانیه اش را با اضطراب برای بندگانت می گذارند و در نهایت کسی اصلا یادش نیست.
آقا چی شد، کجاست….. 
و خوش به حال من که در دنیا دانستم آدمیان نیستند و همه رفتنی هست و من می دانم در میان سایه ها زندگی میکنم که حتی قادر نبودند دست‌هایم را بگیرند یا اشکهایم را پاک کنند.
خدایا امروز دل من از آسمان تو گریان تر و بی تاب تر، چقدر بمانم. 
بگذار به تو برسم.
من چادرم را جلوتر آورد که حرمت ببی، مادرم فاطمه زهرا را بجا آورم 
من از گناه و محرم و نامحرم دور شدم 
تا دلت را نشکنم منت نیست این لطف توسط که اراده من شد.
اخر منم هم باید یک جور جبران محبتت کنم.
که آن قدم برای جبران محبتت هم از توست و من در مقابلت دستهایم خالی خالی است
ولی در این تنهایی

تنهایی دست‌هایم بگیرید. 

آدمیان پشت نقابشان پنهان شدند.
و من این نقاب را دوست ندارم.
من تو رو میخواهم. 
حسبی الله 

عدالت اقتصادی امام.

آگاه باشید! بخشیدن مال به آنها که استحقاق ندارند، زیاده روی و اسراف است، ممکن است در دنیا مقام بخشنده آن را بالابردن، اما در آخرت پست خواهد کرد.در میان مردم ممکن است گرامی اش بدارند، اما در پیشگاه خدا خوار ذلیل است.

همه آمده بود از جنوب تا شمال، از غرب تا شرق، بندرعباس یا اصفهان، تهران یا شهرها دیگر همه آمده بود.

2 کیلومتر تا

ارتفاعات بازی داراز را می‌پیمایند.

زیرانی با لباس کردی یا خانواده و دوستان، دانشجویان یا دانش آموزان گویا که بازی داراز وعدگاه اشان شده بود.

صدایی الله اکبر ارتشهای در ارتفاع پیچیده بود.

همه با شور و شوق می آمدند، دیگر بازی داراز غریب نبود

دیگر شهدا گمنام در ارتفاعات گم نشده بودند.

شاید آن شبها و روزهای غریب آنجا بودید.

در خون غلتیدن گلایه نکردید و عارفانه و عاشقانه با معبود سخن میگفتید. یا لحظه به لحظه شان با صدایی انفجار توپ و تانک مانوس شده بود.

شاید آن روز محمد حسنی جعفری یا سید علی غفاری یا شهدا دیگر جلوه چشم هم رزمانشان نفسهایش را با ذکر نام حسین می‌شمردند.

اما امروز اینجا غریب نبود.

امروز همه آمدند.

و حضور مردم از همه اقشار نمایان بود.

دختر 19 ساله ای که از اهالی روستا بازی داراز است میگوید 20 روز یکبار برای یادآوری مظلومیتشان به مزار شهدا گمنام می‌آید.

و پاینده به خون شهدا را حداقل کاری در مقابل شهدا بازی داراز میدونست.

پیرزنی که با عصا ارتفاعات را می‌پیماید

و به مزار شهدا میرسد و با چشمانی پر از اشک فاتحه میخواند کنارش که مینشینم فقط به دو جمله بسنده میکند ما مدیون شهدا هستیم.

و تا هر وقت زنده ام می ایم.

یا دختری که بیمار سر دارد.

فرقی نمیکند چند ساله هستند چقدر توانایی دارند.

مهمانان خاص شهدایی بازی داراز آمدند

مانند زمانی که شهدا همه در جهبه آماده شدند حالا مادران و خواهران و فرزندان شهدا آمدند

تا تجدید میثاق کنند و

گلایه از برخی آدمیان که مردم را فراموش کردند.

آمدند تا بگویید ما مردم همچنان همه چیز یادمان است هر لحظه تعداد زایرین بیشتر بیشتر میشود.

گلی گم کرده ام به هر گل میرسم میجویم آن را، بیان حال خواهر شهید گمنام است.

او هم نیز برادرش را گم کرده بود و به هر قبر شهید گمنام می‌رسد دنبال نشانه برادر است.

و انتظار مادر که تا لحظه مرگ همراه اش بود.

دو خواهر که اینجا خیلی رفت و آمد داشته اند و مکانی برای تسکین دلشان می دانستند.

یادی از پسر عموی شهیدش علی اصحاب محمدی و پدر بزرگ جانباز ش در بازی داراز میکند و میگوید ما نباید با غفلت خون شهدا را پایمال کنیم.

مهمانان خاص شهدایی بازی داراز آمدند

و در نهایت همه زایرین از مناطق جنگی جنوب و حالا بازی داراز از مسولین میخواهد خون شهدا پایمال نشود.